Jana 1:1–5:
Odwieczne Słowo, życie i światło

Poprawna interpretacja Jana 1:1–5

Ewangelia Jana rozpoczyna się od ukazania Jezusa w sposób głęboki i bezpośredni. Zanim Jan opowie o Jego znakach, nauczaniu i relacji z ludźmi, kieruje nasz wzrok ku początkowi. Ten fragment nie zaczyna się od ziemskiego narodzenia Jezusa, lecz od Jego odwiecznego istnienia jako Słowa. Od samego początku tekst chce pokazać, kim On jest, zanim pokaże, co uczyni.

(v. 1)
«Texto bíblico no disponible para esta referencia en el idioma actual. Revísalo e insértalo manualmente si corresponde.»

Jan zaczyna słowami: „Na początku”.

Tym wyrażeniem prowadzi nas do początku wszystkiego (Rodzaju 1:1). Kiedy jednak ten początek nastaje, Słowo już było. Tekst nie mówi, że Słowo zaczęło istnieć na początku, lecz że już istniało.

Następnie Jan mówi, że „Słowo było u Boga”.

Ukazuje to osobową i odrębną relację. Słowo nie jest przedstawione jako bezosobowa siła ani jako zwykła idea, lecz jako Ten, który był u Boga.

Jan dodaje jednak coś więcej: „i Bogiem było Słowo”.

Słowo nie tylko było u Boga, lecz ma tę samą Boską naturę. Już od pierwszego wersetu Jan przedstawia centralną prawdę: Słowo jest odwieczne, pozostaje w komunii z Bogiem i jest prawdziwie Bogiem.

(v. 2)
«Texto bíblico no disponible para esta referencia en el idioma actual. Revísalo e insértalo manualmente si corresponde.»

Jan powtarza i wzmacnia to, co przed chwilą powiedział.

Słowo było na początku u Boga. To powtórzenie pomaga utrwalić główną naukę: Słowo nie należy do porządku rzeczy stworzonych. Ono już tam było, gdy wszystko się zaczęło.

Nacisk nadal pada na Jego odwieczne istnienie i Jego relację z Bogiem.

(v. 3)
«Texto bíblico no disponible para esta referencia en el idioma actual. Revísalo e insértalo manualmente si corresponde.»

Teraz Jan przechodzi od tego, kim jest Słowo, do tego, co stało się dzięki Niemu.

Wszystko dzięki Niemu się stało.

To stwierdzenie jest bardzo szerokie. Nie pozostawia poza Nim żadnej części stworzenia. Jan potwierdza to drugim zdaniem: „bez Niego nie stało się nic, co się stało”.

Słowo nie jest częścią stworzenia. Przeciwnie, wszystko, co zostało stworzone, zaistniało dzięki Niemu.

To wyraźnie odróżnia Słowo od każdego stworzenia. Wszystko, co zaczęło istnieć, zaczęło istnieć dzięki Niemu.

(v. 4)
«Texto bíblico no disponible para esta referencia en el idioma actual. Revísalo e insértalo manualmente si corresponde.»

Jan idzie dalej.

Po tym, jak mówił o stworzeniu, mówi teraz o życiu.

W Nim było życie. Nie oznacza to jedynie, że On daje życie, choć w kontekście tego wersetu jest to prawdą. Oznacza to, że życie należy do Niego, jest w Nim i pochodzi od Niego.

Następnie Jan mówi, że to życie było światłem ludzi.

Życie, które jest w Słowie, nie pozostaje ukryte. To życie oświeca człowieka. Tutaj po raz pierwszy pojawia się temat światła, który będzie ważny w całej Ewangelii.

Słowo nie tylko stwarza; Ono także daje życie i przynosi ludziom światło.

(v. 5)
«Texto bíblico no disponible para esta referencia en el idioma actual. Revísalo e insértalo manualmente si corresponde.»

Jan wprowadza teraz kontrast: światło i ciemność.

Światło świeci w ciemności. To pokazuje, że świat, do którego przychodzi Światło, nie znajduje się w jasności, lecz w ciemności.

Jednak ciemność nie zawładnęła Światłem.

Tekst nie przedstawia walki, w której ciemność miałaby taką samą siłę jak Światło. Światło świeci, a ciemność nie może go zgasić ani nad nim zapanować.

Od początku Ewangelii Jan pokazuje, że przyjście Słowa przynosi życie i światło pośród świata pogrążonego w ciemności.

Implikacje

• Słowo jest odwieczne: już było na początku.
• Słowo jest odrębne od Ojca i pozostaje w komunii z Bogiem: tekst mówi, że było u Boga.
• Słowo jest prawdziwie Bogiem: Jan stwierdza to wprost.
• Słowo nie jest częścią stworzenia: wszystko, co zostało stworzone, stało się dzięki Niemu.
• Życie jest w Słowie: On nie zależy od stworzonego życia, lecz życie jest w Nim.
• Światło zwycięża ciemność: ciemność nie może zawładnąć światłem, które pochodzi od Niego.

Zastosowania

• Uznaj Chrystusa za odwiecznego i Boskiego: nie jest On tylko nauczycielem ani kolejnym posłańcem.
• Zaufaj Temu, dzięki któremu wszystko się stało: nic stworzonego nie stoi ponad Nim.
• Szukaj życia w Chrystusie: Jan przedstawia życie jako coś, co jest w Nim.
• Chodź w świetle, które On przynosi: Ewangelia nie przedstawia Chrystusa jako abstrakcyjnej idei, lecz jako światło ludzi.
• Nie bój się ciemności, jakby była silniejsza od Chrystusa: tekst ogłasza, że nie zawładnęła Światłem.

Podsumowanie

W Jana 1:1–5 Ewangelia rozpoczyna się od przedstawienia Słowa jako odwiecznego, pozostającego w komunii z Bogiem i prawdziwie będącego Bogiem. Słowo nie należy do stworzenia, ponieważ wszystko stało się dzięki Niemu i bez Niego nie stało się nic. W Nim było życie, a to życie było światłem ludzi. Chociaż światło świeci pośród ciemności, ciemność nim nie zawładnęła. Od samego początku Jan pokazuje, że Słowo jest Boskie, jest Stwórcą, źródłem życia i światłem dla ludzi.

Modlitwa

Ojcze nasz, dziękujemy Ci, że od początku ukazujesz nam chwałę swojego Syna.

Panie, pomóż nam patrzeć na Chrystusa takim, jakim naprawdę jest: odwiecznym, Boskim, Stwórcą, pełnym życia i światła. Nie pozwól nam pomniejszać Jego chwały ani widzieć w Nim jedynie ludzkiego nauczyciela.

Daj nam serce, które przyjmuje światło Chrystusa i chodzi w nim. Umocnij nasze zaufanie, abyśmy polegali na Nim nawet pośród świata pełnego ciemności, wiedząc, że ciemność nie zawładnęła Światłem ani nigdy nim nie zawładnie.

Prosimy Cię o to w imieniu naszego Pana Jezusa Chrystusa. Amen.